Author: Emil (page 4 of 4)

Yeri, işığım, yeri

Gecə çoxdan çatıbdır

Günəş yol üstdə batıb

Yol qoynunda yatıbdır.

Əzizim, qorxusuz adamlar ki var,

Görsən, adamların ən qorxağıdır.

Görən, neçə qorxu görüb həyatda?

Görən, neçəsinə udub, uduzub?

Bir yiyəsiz gecə ola

Mən də, Allah, bu gecənin

Təkcə, yiyəsiz bəndəsi.

Mən gedəm div yuxusuna.

Nə yükmüş…dünyanın bu sevda yükü?…

Nə ağır yük imiş…ağrısı şirin…

Gör, neçə gözələ, gör neçə gözə,

Gör, neçə gülüşə, gör neçə sözə,

Dünyanın da kefi çağdır,

Dünyanın da üzü gülür,

Dünyanın yaxşı vaxtıdır,

Dünyanın sevən vaxtıdır.

Dərdini gəzirsən otaq içində

Dinməzcə bu otaqdan

O otağa keçirsən…

Keçirsən otağına,