Payız…gecə yarısı,
Küləyin uğultusu…
Külək uğultusuna
Qarışmış, sarı, narınc,
Qırmızı payız yarpaqlarının
Rəngli payız qoxusu,
Gecənin səs sirdaşı,
Gecənin söz sirdaşı
Yarpağın xışıltısı…
Səs-səmirsiz küncünəcə qısılıb
Bu xırdaca şəhərin
Küncündə, bucağında
Bir isti qucağında
Şəhərin gecə səsi,
Bir hüznlü nəğməsi
Cavan bir gitaraçı,
Yarımçıq bir sevginin
Yarım qalmış bəstəsi
Bir sevgi, eşq şərqisi
Şəhərin gecə səsi
Bir hüznlü nəğməsi…
Ensiz küçə boyunca,
Yanan, sönən işıqlar,
Bu balaca şəhərin,
Körpə ağaclarının
Qalxan, enən, köndələn,
Əyri döngələrinin
Dalanların, tinlərin,
Balaca insanların,
Balaca insanların
Balaca evlərinin
Üzərinə işıldar
Yanar, sönər işıqlar…
Aha! Yadıma düşdü..
Bir də, dostum, bir də ki
Köhnə məhəllələrin,
Köhnə pəncərəsindən
Neft qoxulu lampalar
O qara, boz daşların
Üzərinə işarar
Bu gecədə bir ayrı,
Ayrı, ayrı gözəllik,
Ayrı bir yaraşıq var!
Yanar, sönər işıqlar…
Neçə-neçə sevginin,
Gör neçə sevgilinin
Neçə sirrin sahibi,
Neçə sirrin şahidi
Köhə, qara divarlar,
Körpə, qoca ağaclar
O qara divarlara,
O yaşıl ağaclara,
Sevgidən bəzək vuran,
Bu yalquzaq şəhərin,
Sonuncu şairinin
Sonuncu misraları…
2017 iyul
Bakı şəhəri
